Stiekem wilde ik al heel lang de ouderenzorg in. In mijn vorige baan als winkelmedewerkster, zag ik vaak ouderen in de winkel. Toen dacht ik: hier wil ik iets mee. Ik ben daarom begonnen als vrijwilligster bij Oktober en zo in de baan van Meerzorg gerold. Meerzorg is een stukje een-op-een begeleiding. Bij een bepaalde indicatie, kun je als bewoner in aanmerking komen voor Meerzorg.
Hart voor mensen met dementie
Mijn hart ligt echt bij de zorg. Een PG-afdeling waar mensen met dementie wonen is helemaal mijn ding. Dat komt ook door de ervaringen met mijn familie. De man van mijn tante begon al vroeg dementie te ontwikkelen. Dit gehele proces heb ik meegemaakt. Ik heb zoveel bewondering voor hoe mijn tante dat heeft gedaan. Zij is een groot voorbeeld voor mij. Ik werd me hierdoor heel erg bewust van de zorg die mensen krijgen. Ik vraag me bij alles af: hoe zou jij het vinden? Bijvoorbeeld als een vreemde je komt wassen. De verhalen die ik van mijn tante hoorde, zijn uiteindelijk de doorslag geweest voor mijn keuze om met deze doelgroep te werken. Maar ook mijn ervaring als vrijwilligster heeft me geholpen om deze keuze te maken.
Nabijheid en rust bieden
Een dag is nooit hetzelfde. Ik kan me goed verplaatsen in de bewoner. Als een bewoner onrustig is, kan ik een stukje nabijheid bieden, diegene uit de situatie halen, een spelletje doen of voorlezen. Het gaat vooral om die nabijheid geven en rust. Of als bewoners verdrietig zijn even een arm om ze heen slaan. Ik voel aan bij wie dat wel of niet kan. Toen ik begon, begeleidde ik een bewoonster van 100 jaar. Ze heeft een tijdje haar woede geuit naar mij toe, maar ik nam dat niet persoonlijk. Ik reageer en handel altijd op mijn gevoel. En na drie dagen stopte de woede. Op een gegeven moment riep ze me zelfs. Door Meerzorg te bieden, heb ik haar uit bed gekregen en mee naar het restaurant genomen. De familie had toen zoiets van: wauw!
Meer open gebloeid dan ooit
Drie jaar geleden was voor mij het startpunt om alles anders te doen. Toen ben ik heel veel afgevallen. En na een tijd heb ik ook een streep gezet achter vervelende ervaringen in het verleden. Bij Oktober begon ik meer open te bloeien. Ik merk dat er meer in mij zit dan ik verwacht had. Ik sta ook meer open voor kritiek, wat ik voorheen lastig had gevonden. Ter voorbereiding op een gesprek heb ik eens woorden op papier moeten zetten over mijn ontwikkeling. Pas toen mijn leidinggevende het aan me voorlas, schoot ik vol. Ik zag mezelf zo nog niet. Maar toen het aan me voorgelezen werd, besefte ik me dat ik heel veel sprongen vooruit ben gegaan qua ontwikkeling. Voorheen was ik heel erg zoekende in wat ik kon doen of wat ik mocht doen. Maar alles wat ik deed werd gewaardeerd. Het zinnetje ‘het is zo fijn dat je er bent’: daar ga je van groeien. Je krijgt heel veel liefde, maar ik geef het ook terug. En dat maakt mijn werk superleuk en waardevol. Het is bizar om te zien wat voor groei ik in die paar jaar heb doorgemaakt.
Ultiem geluk in mijn werk
Voor de bewoners voel ik heel veel liefde. Ook heb ik goede connecties met de familie. Ik ben dan ook ambassadeur geworden voor familieparticipatie. Dit om families en zorg dichter bij elkaar te brengen. Ik krijg vaak bedankjes van familie. Hier haal ik veel waardering uit. Ook merk ik dat sommige collega’s nu mijn advies nodig hebben. Dat is wat mij sterk maakt. Ik ben een open boek en dat maakt je heel toegankelijk voor iedereen. Collega’s komen naar me toe als er iets is. Er is ook geen een collega met wie ik geen goede band heb. Eerst vond ik het lastig om complimenten te ontvangen. Ik schoof het een beetje weg. Maar nu begrijp ik wel meer waarom ze het zeggen. En dat voelt superfijn. De tranen kunnen over mijn wangen lopen als ik weer mag gaan werken. Ik ben altijd blij als het weekend weer voorbij is. Mijn werk geeft me energie, het kost geen energie. Het geluk wat ik nu ervaar in mijn werk, dat heb ik nog nooit zo ervaren.
