Susannah (24) en Susan (28) werken beide als groepsassistente bij Merefelt. Susannah op Tulpenhof en Susan op Rozenhof. Ze gaan allebei een opleiding volgen om zich om te scholen. Susannah gaat de opleiding volgen tot Verpleegkundige en Susan tot Verzorgende 3IG. Zij nemen je mee in hun verhaal over werken op de PG-afdeling bij Merefelt en hoe hun dromen werkelijkheid worden.
Hoe ben je bij Oktober terechtgekomen?
Susannah: “Mijn schoonmoeder en schoonvader waren al bekend bij Oktober. Via hen ben ik 4,5 jaar geleden bij Oktober terechtgekomen. Ik ben begonnen als Huishoudelijke Hulp en als groepsassistente. Ik heb al bij veel verschillende huizen gewerkt.”
Susan: “Ik werk nu 1,5 jaar bij Oktober als groepsassistente. Voorheen werkte ik in de catering. Ik heb ook ooit in een keuken gewerkt in een verzorgingstehuis. Ik kwam toen vaak onder de mensen. Toen ik de vacature als groepsassistente zag openstaan, dacht ik: dit is wat ik supergraag wil. Ik heb gesolliciteerd en gelukkig ben ik aangenomen.”
Hoe vind je het werken op een PG-afdeling?
Susannah: “De doelgroep psychogeriatrie sprak mij meteen aan. De mensen zijn onvoorwaardelijk zichzelf. Het is af en toe schrijnend om te zien hoe mensen achteruit gaan en de pijn die daarbij komt kijken. Maar als je iemand, die dat ervaart, nog kunt laten lachen dan is dat zo’n mooi moment. En als je dat dan kunt delen met familie. Dat is echt de wereld waard. Het werken met een psychogeriatrische doelgroep is heel erg op gevoel en dat vind ik erg interessant.”
Susan: “Ik vind het een heel interessante doelgroep. Ik merk dat, hoe langer ik op de afdeling werk, hoe sneller ik iets zie aankomen. Je leert proactief te handelen om te voorkomen dat er een escalatie plaatsvindt. De doelgroep is heel onvoorspelbaar, maar dat houdt je ook scherp. Ook als groepsassistente kun je een rol pakken in de zorg.”
Susannah: ”De manier waarop de PG-afdeling bij Merefelt is ingericht, is vrij uniek. Het is in de vorm van een cirkel met verschillende hofjes. We hebben een binnentuin, waar bewoners naar vogels kunnen gaan kijken of een bloemetje kunnen plukken. Eigenlijk creëren wij hier een soort van nieuw dorp. Samen maken we opnieuw een thuis.”
Susan: “De PG-afdeling is echt een eenheid. We doen het allemaal samen. Er zijn zes hofjes, maar eigenlijk zijn we samen één. De gang verbindt ons met elkaar. We doen het echt samen. Collega’s komen uit verschillende dorpen of uit de stad. Het is niet heel dorps, maar ook niet heel stads.”
Waar krijg jij voldoening van tijdens je werk?
Susannah: “Mensen dat kleine beetje geluk geven. Dat vind ik heel mooi. Het zijn vooral de kleine dingetjes. Een tijdje geleden was het bijvoorbeeld best onrustig in de huiskamer. Toen heb ik mijn box aangezet met muziek van vroeger. Ik ging zitten en begon te zingen. Steeds meer bewoners deden mee en uiteindelijk gingen we zelfs voetballen. Zo kan een moment van chaos uiteindelijk toch weer eindigen in rust. Dan ben ik heel blij dat we die rust hebben kunnen bieden. Dat geeft mij veel voldoening.”
Susan: “Een krant lezen, met iemand een boterham smeren of een grote stapel pannenkoeken bakken met z’n allen. Dan zie ik de mensen helemaal genieten. Ik haal daar zoveel voldoening uit. Op de terugweg naar huis, denk ik dan: de bewoners hebben echt genoten. Daar word ik dan helemaal gelukkig van.”
Waarom wil je doorgroeien?
Susannah: “Soms maak je dingen mee in je werk als groepsassistent. Bijvoorbeeld wanneer bewoners bepaalde emoties vertonen. Ik vond het heel interessant om mee te denken in: hoe bewaar ik de rust in de huiskamers en hoe kan ik escalaties voorkomen? Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat ik met één-op-één momentjes nóg meer voor de bewoners kon betekenen. In de zorg heb je meer van deze momentjes en kun je 100% aandacht geven aan die ene persoon. Om deel van de wereld van bewoners uit te kunnen maken lijkt mij heel tof. Toen ben ik naar de teammanager toegestapt. Nu ga ik de mbo-opleiding Verpleegkunde doen. Ik vind het superfijn dat ze me de kans bieden om door te groeien.”
Susan: “In de coronaperiode ben ik gaan inzien dat ik heel graag de zorg wilde helpen. Ik vond ook alles interessant. Toen ben ik thuis gaan denken: wat wil ik nu echt? Ik merkte dat ik zó graag nog meer van het vak wilde weten en wilde groeien. Daarom heb ik voor mezelf gekozen en ga ik nu weer naar school toe om de opleiding tot Verzorgende 3IG te volgen. En dat voelt goed. Ik kreeg ook meteen de kans om als leerling opgeleid te worden. Ik ben heel blij dat ik mag doorgroeien. Ik heb echt het gevoel dat ze achter me staan. En als ik ergens mee zit, weet ik dat ik bij ze kan aankloppen. Dat vind ik superfijn.”
Wat is je droom?
Susannah: “Hierna zou ik graag nog een hbo-opleiding willen gaan doen en erna nog een specialisatie tot Nurse Practitioner. De één-op-één momentjes vind ik namelijk erg interessant en ik wil me graag verder specialiseren. Maar voor nu, vind ik het werken bij Oktober heel fijn.”
Susan: “Mijn droom is om ooit bij de Hospice te gaan werken. Vroeger wilde ik altijd al iets in de uitvaartsector gaan doen. Dat vond ik heel mooi. Maar als ik nu mag zeggen waar ik ooit nog eens wil gaan werken, dan zou het de Hospice zijn.”